او پيداست، موٴلف از آن آگاه بوده، ولي خواسته است توجه خود را به مسائل فني يا به عبارت دقيقتر، به تجارب خويش و اطلاعاتي كه از يك راهب بودايي كسب كرده بود محدود سازد.
درميان رسالههاي پيشين، تنها ميتوان به رسالهٴ مشروح مو چينگ1 اشارهاي كرد، كه در زمان سلسلهٴ سونگ بهوسيلهٴ چئائو كوان ـ چيه متخلص به چي ـ ئي نوشته شد و در دايرةالمعارف تئو شو تجديد چاپ گرديد.
اين رسالهٴ ((فني)) درميان آثار سدههاي ميانه يك استثناست و دليل آن تا حدي اين است كه مركب تنها مصارف ادبي داشت و تاحدي داراي جنبهٴ سري بود. چينيان براي كاغذ همان احترام را قائل نبودند، زيرا مصارف ديگري هم داشت. نام و علامت خاص مركبسازان حفظ شده و مجموعههاي چيني متعددي از قالبهاي مركب چيني در دست است.2